Tailerreko proiektuak

Merezi zutela jakinda erreskatatu nituen, zertan eraldatuko ziren jakin gabe. Baina, altzari batzuek beren etorkizunaz hitz egiten dute, eta hori da kasua.

Gaur egun, horietako bat bertikalean egotetik horizontaltasunera igaro da, oheburu bihurtu baita. Leuntasuna eta argia eman diogu bere kolore berriaren “zuri hautsian” zehar, eta paper pintatu eder baten laguntzaz, gela honetan lo egiten duenak banbuaren xuxurla lagun izatea lortu dugu, loak hartzeko. Pieza honek edertasuna eta bakea ekartzen ditu urte askoan, eta horrek oso zoriontsu egiten nau.

Baztertua izateko pieza bat zen, eta orain bizitza luzea du aurretik.

Kaxoi zahar eta desegin bat zen, eta orain nortasunez betetako pieza funtzionala da.

Maite ditut aldaketa horiek, “Agonikoa izan zen” batetik abiatzen direnak eta “Itxaropentsu da” bihurtzen direnak.

Atsedenerako oasi fresko eta gaurkotu bat sortu nahi dugunean, tonu arinak eta garbiak aukeratzen ditugu. Margotu behar zela aprobetxatuz, erdiko piezaren gainazalaren akatsak estaliko dituen krakelatu lodi bat aukeratu genuen, eta dekapatua alboko torneatuetan oheburua enmarkatzen dute, eta izaera lasaia ematen diote. Orain eta etorkizunean, oheburu berri hori ohe baten pieza protagonista da eta izango da, ohe bateko pieza protagonista izango da, eta haren gainean egingo du bira aterpe baketsu baten diseinuak, “gelditzeko” gonbita eginez.

TAILERREAN ez genituzke eraldaketa horiek “amestuko” gure lanbidea hainbeste gozatuko ez bagenu, BIZITZA GEHIAGO sortzea aipatzen duen hori!!

Lehen tentazioa, gainetik kentzea!! Itxura horrekin baztertu egiten da. Baina, freskoa egiten badugu? eta arintasuna ematen badiogu?, eta izaera emango dion diseinu bat ematen badiogu?…

Esan eta egin! Lehenik diseinu berria amesten dugu eta gero TAILERREAN sartzen dugu, gure artisau-eskuei maitatzen uzteko. Orain, sofa baten alboan joan daiteke, egongela baten erdian dagoen mahai laguntzaile gisa, harrera-gelako eserleku gisa erabil dezakegu, edo ispilu eder baten aurrean dagoen jantzigela batean…

Lehen aukerarik ez zuten pieza horiek, orain aukeraz beteta daude eta posible egiten dute…urtu egiten nau barrutik eta ez diot inoiz hau sentitzeari utzi nahi!

Hankak ahulduta dituela, gainazaleko txapa askatzen zaiola, ez dela ikusten elkarbizitzen gaur egungo alfonbra batekin, sofa moderno batekin, pitxer fresko batzuekin… eta arrazoi du. Lan ona egin du orain arte, eta ez dakiena da gure transfomazioarekin lan on bat egiten jarraituko duela. Arintasuna nahi dugu zuriarekin, ausardia bere hankatxoen diseinu irregularrarekin eta modernitatea bere gainazalaren urrezko lerro geometrikoekin. Bere akabera gaur egungo giro askotan sartzeko bezain neutroa da, eta, aldi berean, nortasun handia du orain.

Orain, berriz, sortu zenerako ekarpen guztiak egiten jarrai dezake, eta guk ikusi eta zaintzen jakin genuen, bere bideari jarrai diezaion. Galdetuko banio, eskerrak emango lizkidake eta nik irribarre egingo nioke begiekin. Barrutik datorren irribarre horrek ez du hitzik behar.

Bere irudiak ikus ditzakezu KALMA DEKOren web orriko nire proiektuen artean: ELKARREKIN HAZTEN I).

Katuak maite ditu, asko maite ditu. Horregatik aukeratu genituen beren logelan friso babeslea egiteko. Irudi honetan, ohiko oheburu gisa erakusten dut (burkoaren atzean jarri ohi den bezala) gama zuri, gris eta gorriko ehunez lagundutako inguru batean. Miresten dut karakterez beteta egon arren neutroak izaten jarraitzen duten piezen moldakortasuna.

Baina, harrigarria bada ere, nik ez nekien etxera etorriko zirenik Hondarribian jaso nituenean. Mahai baten parte ziren; izan ere, mekanismoa txikituta zuen mahai luzagarri baten alboetako bi egurrak dira.

Beraz, alde batetik mahaia eraldatuko genuke eta alboetako piezak oraindik formarik ez zuen beste proiektu baterako gordeko genituzke.

Baina egur trinko prestuak eta bere forma zoragarriek agindu egiten zuten eta merezi izan zuela esan diezazuket lehen pertsonan. Maitasunez hiltzen naizen lan horietakoa da… bi aldiz!!

Mahai biribil batetik abiatuta, zaharkituta, ilun, hondatu, bisualki astuna, nork pentsatuko zuen horrelako eraldaketa bat lor genezakeela? Guk bagenekien. Argi geneukan ez zuela balio kolorez aldatzeak, eta ezer gutxi gehiago. Hemen testurarekin sortzaileak izatea tokatzen zen (oina, soka iragazgaitz batez forratua dago), gainaldean forma angeluzuzen berri bat sortzea, bertan marrazki erakargarri bat sortzea nortasuna emateko…

Orain erabilgarria da, ederra da eta lagunarte onean solasaldiak partekatu nahi dituen ingurune zaindu baten parte izango da.

Aldaketa horiek oraindik magikoak iruditzen zaizkit!!

Izan ere, haren itxura modernizatzea lortu behar zen, eta aire fresko eta neutroa ematea, haren esentzia zein zen ikus zedin. Baina, espazio eguneratu baten diseinu berrian osagarri zaharkitu bat birkokatu nahi dugunean balio ez duena gogorarazi gabe.

Kolore berria, garrantzitsua. Testura berria, erabaki giltzarria izan zen. Pieza “zuri hautsia” kolorez margotu ondoren, apur bat dekapatu eta oihal zurizko (berrerabilia) txirikorda bat sortu dugu, erdiko ildoa zeharkatzen duena. Diseinu-elementu horrek, jutearekin konbinatuta, ispilua beste dimentsio batera eramaten du.

Denboran zeharreko bidai honetan KALMA DEKOn gozatzen duguna.

Mahai gainean zumezko altzari baztertu baten kaxoi zahar batzuk eta erabiltzen ez diren hondatutako kafeontzi/teontzi batzuk. Printzipioz, nahasketa ezinezkoa dirudi, uztartze burugabea azken emaitza ikusi arte.

Gauzak berrerabiltzera eta gure espazioak leku paregabe eta zirraragarri bihurtuko dituzten diseinu harrigarriak bilatzera ausartu gaitezen.

Orain hiru “koadro” paregabe ditugu, hiru horma-eskulturek txoko eder bat sortuko dute landa-estiloko sukalde-jantoki batean, estilo industrialekoa, eklektikokoa,…

Ez zait bururatzen sortzeko modu hoberik… sortutakotik baino!

Eta hori sekulakoaren eta…super bikainaren artekoa da.

Mahai zahar ilun hark oso hondatuta zeuzkan hanken behealdea. Oraingo honetan ez dira konpondu behar, altuera jaistea komeni baitzaigu. Moztuz gero, bere etorkizuneko bizilagunaren hankatxoen eskura jartzen dugu. Izan ere, gau-mahai laguntzaile bihurtuko da, gauero bere kide iletsua eroso eduki nahi duen logelan, ametsak partekatuz…

Harrizko tonu leun bat oinarrian; ohea bezala, garbitu daitekeen kuxin txiki bigun bat, kaxoiaren ordez atera daitekeen ohol bat. Bernizatutako paper dotore batek estaltzen du gainaldea, hondatua saneatzeko eta etorkizunari begira erresistentea izateko. Izan ere, iragana agortua zuen altzari hau etorkizunez beteta dago orain…birentzat!

Bada, gau-mahai honen diseinu berriak dena hartzen du bere baitan, eta horrela sentiarazten nau sortu izanak eta nire eskuetatik atera izanak.

Jatorriz pieza bisualki astuna zen, iluna, hondatua, forma eta egitura gutxikoa… ez zen oso desiragarria gela baten diseinu berrian sartzeko. Baina, beste batzuek arazoak ikusten dituzten tokian, TAILERREAN aukerak ikusten ditugu.

Oinarrian, pieza arintzea “zuri hautsi” batekin. Goiko aldea dekoratu egin dut berde koloreko “dekapatu faltsu” batekin eta kaxoietarako krakelatu batekin. Bi teknika horiek ezin hobeak dira oso hondatuta dauden eta marruskadura handia izango duten gainazaletarako. Harizko heldulekuak eta albokoak iratzez inprimatuta.

Benetako pieza bat, etorkizunez eta baso usainez betetakoa.

Ez dut xehetasunik ahaztu, lehen begiratuan ez zela maitasuna izan aitortu behar dizut eta. Hain itxura desatsegina zuten…Baina, zerbaitek eragin zuen nik berriro arreta jartzea eta beste aukera bat eman nien “hitz egiteko”, eta zer bihurtzeko gai ziren kontatzeko. Eta hala egin zuten; ohe baten oinetan egon zitezkeela azaldu zidaten, sofa baterako mahaitxo laguntzaileak, korridore bateko eserleku estua, gau-mahaia…

Egia izan zen, ahalmen hori guztia gordetzen zuten. Kolorea aldatu eta beste tapizatu bat egitea izan zen gakoa. Kasu honetan, kolorezko lerro batzuekin apaindu dugun arpillera oihal bat erabili dut. Beraz, ziur nago erabilgarriak izango direla eserleku gisa, eta, aldi berean, ehungintza iraunkor horrek mahaitxo gisa funtzionatzeko aukera emango die.

Harreman guztiak ez dira lehen begiratuan hasten. Garrantzitsuena da oraina eta…etorkizuna izatea.

Badaude momentuak klasikoagoak sentitzeko, eta momentuak modernitaterako…

Oso aulki zartatuetatik abiatu eta banku dibertigarri bat bihurtzea erabaki genuen. Eserleku biguna estaltzen duen oihala gure diseinua da, eta garbitu ahal izateko teknika batez margotuta dago. Formak eta koloreak ausartak dira. Izan ere, bizitzan une batzuetan ausart, dibertigarri eta desberdin sentitzen gara.

Hain berezia den pieza hau…oso ondo pentsatua dagoen espazio baterako da, harmonikoki integratzeko, bere neurrian bat egiteko…Pieza “ausart” bat diseinatu eta TAILERREAN sartzen dugunean, gure eskuetatik altzari berezi bat ateratzen da espazio baten monotonia hausteko, zuk horrela behar duzula jakinda.

Aukera hausnartu eta bateratua da, irribarre eginarazten dizuna/diguna!!

Zartatuta eta zaharkituta zegoen, baina jarraikortasuna eskatzen zuen istorio bat kontatzen zuen. Egur nobleak, bere forma ederrek… nonbait erabilgarriak izaten jarraitu ahal izatea aipatzen zuten. Eta horrela ateratzen da KALMA DEKOren TAILERRETIK.

Orain, oinarrian kolore harri leuna du, eta harmoniaz jokatzen du tonu gris eta laranjetako paperarekin. Kalte estrukturalak konpondu ditugu, eta sendo geratu da sartu behar dugun pisu guztiari eusteko. Imajina dezaket pote politez betetako sukalde batean, jangela batean baxera erakusten, haurrentzako logela batean liburuak eta ipuinak gordetzen, harrera-leku batean bere zintzilikarioak aprobetxatzen…Iraganeko hilzorian dagoen altzari zahar horretan, gaur eta bihar askoz bizitza gehiago egongo da!!

Eta horrek arima alaitzen dit…

Ezaugarri horietako pieza bat diseinu modernoko espazio batean erabiltzea pentsatzen ari bagara, pentsaezina da. Horrela ez du balio!!

Baina, gure eskuek ispilu hau gaurkotasunera itzuli dute eta lehen ez zuen xarmaz hornitu dugu. Leku egokian, osagarri egokiekin, denbora luzez jarraituko du bere lana egiten.

KALMA DEKO TAILERRAK orainaz eta… etorkizunaz betetako piezak sortzen ditu.

Sukalde batean, armairu batean, mahai txiki batean…objektuen edukiontzi gisa zikloa amaitu dutenean, asko dute oraindik eskaintzeko. Hona hemen aukera horietako baten adibide txiki bat.

Tiradera sendo baten egiturarekin, oinarri on batetik abiatzen gara. Orain magia dator. Hankatxo batzuk gehitu genizkion ikusmen-arintasuna emateko eta zoruko hotzetik isolatzeko, kuxin bigun bat barruan, kolore eta diseinu berri bat bere biztanlearentzat, hainbat joko-testura dituen arraspagailu bat atzealdean eta… listo!!

Katutxo batentzako ohetxo berri honek atseden ordu asko emango dizkio etorkizunean eta guk tailerrean sortu izanak ilusioz betetzen gaitu. Zaila da azaltzen zenbat!

Forma garbi eta gainazal lau horiek azalera ezin hobea eskaintzen digute sormena iraultzeko eta amets egiteko. Eta egin genuen, baina itxuraldatu gabe altzariaren “inguru garbia”. Argi genuen alderdi hori errespetatu egin behar zela, horregatik oraingoan baztertu egiten genituen estanpatuak edo marrazkiak.

Harea koloreko pintura batekin esperimentatu nahi izan genuen altzariari pisu bisuala kentzeko, eta maitatzen dugun ehundura batekin “altzairua corten” izenekoa eta oxidoaren marrazki apetatsuak. Konbinazioa gaur egungoa geratu da eta orain gau-mahai bikote honek elkarrekin jarraituko du luzaroan. Esan dizut nire lana maite dudala?

Egia da, dagoen bezala ez da erabilgarria egungo logela baterako eta are gutxiago gazte batentzat bada.

Beraz, hura ere botatzeko zegoen beste elementu batekin eguneratzea bururatu zitzaigun, komiki zahar batekin. Mortadelo eta Filemonen arteko harreman bitxia ulertzen zaila da, baina funtzionatzen du. Izan ere, antzeko zerbait gertatu zaio komiki baten orrialde zaharrez estalitako ispilu honi, bikote bitxia dirudi, baina tandem original eta ongi etorria egiten dute.

Eta funtzionatzen du… maitasunez hiltzen naiz proiektu hauekin!!

Modulu baxu batetik abiatzen ginen, eta pieza altu eta arin bihurtu nahi izan dugu, hanka luzeak erantsiz. Kolorearen aukeraketa, iratze erliebedun marrazkiak eta larru zuriko imitazioan errematatutako helduleku luze hori ausarta da.

Hain izaera berezia duten altzari horiek oso ondo pentsatutako diseinuetan sartzeko dira, piezak bere protagonismoa har dezan gainerako dekorazio-konposizioa inbaditu gabe.

Liluragarria da, erabili eta botatzekoa izatetik bakarra izatera pasatu zen!!

Mahaiko lanpara honen diseinu berriari begira, Proventzako zelai lasaigarri batera bidaiatuko nuke eta izpiliku usain gozoak hartzen nauela sentitu nahiko nuke.

Bere antzinako oinarri distiratsuak eta bere tulipa horixkak gaur egungo etxe baterako erabilezin bihurtzen zuten, baina beste begi batzuekin ikusita, izan zitekeen guztia igartzen zen eta… izan zen. Pieza honen ehundura, forma eta kolore berriek gaur egunera dakarte. Txoko egoki batean, mimatutako espazio batean, izaera eta edertasuna batuko ditu.

Pieza bat gehiago erreskatatu, arrakasta txiki bat gehiago gure bihotzean!